Ortografia

Jak poprawiać błędy?

Słownik ortograficzny PWN online

Zasady ortograficzne

Zasady ortografii w szkole podstawowej

Czy znasz zasady pisowni? test

Ortografka

Ortofrajda

Ćwiczenia dla dyslektyków

Ciekawa gra z ó, u - zagraj, a przekonasz się, co odkryjesz

Poćwicz pisownię rz i ż

Dyktanda dla dzieci

Zasady ortograficzne na tablicach

 kliknij na link, a wyświetlą ci się wyrazy z rz niewymiennym

Cząstki bym, byś, by, byśmy, byście piszemy

1. Łącznie z czasownikami w formie osobowej i ze spójnikami.

2. Rozdzielnie z bezokolicznikami i przed czasownikami.

W dopełniaczu, celowniku i miejscowniku piszemy

1. -ji

a) gdy rzeczownik w mianowniku zakończony jest na -ja występującym po s, z ,c

np. racja - racji

2. -i

a) gdy rzeczownik w mianowniku zakończony jest na -ja występującym po samogłoskach

np. aleja - alei

b) po spółgłosce n w rzeczownikach, których zakończenie mianowniku wymawiamy jako [ńa]

np. pustynia - pustyni

3. -ii

a) gdy rzeczownik w mianowniku zakończony jest na -ia występującym po t, d, r, l, k, g, ch

np. religia - religii

b) po spółgłosce n w rzeczownikach, których zakończenie mianowniku wymawiamy jako [ńja]

np. ironia - ironii

 Kursywa i cudzysłów

1. Używamy cudzysłów przy zapisaniu tytułów książek, filmów i dzieł sztuki lub przy cytatach.

2. Kiedy piszemy na komputerze to przy zapisaniu tytułów książek, filmów i dzieł sztuki lub przy cytatach może użyć kursywy.

Różne zastosowanie kropki, wykrzyknika i znaku zapytania

1. Zdanie oznajmujące zazwyczaj  kończymy kropką, pytające pytajnikiem, a rozkazujące wykrzyknikiem lub kropką.

Wykrzyknik stosujemy też:

1. W wypowiedziach, w których chcemy wyrazić silne uczucia.

2. Po okrzykach, zawołaniach, stanowczych żądaniach lub stwierdzeniach.

Dwukropek piszemy:

1. Gdy wyliczamy.

2. Kiedy pisanym przez nas tekście zamieszczamy cytat.

Pisownia zakończeń form czasu przeszłego czasownika

1. Jeśli w 3 os. czasu przeszłego wymawiamy zakończenie [-oł], zapisujemy je zawsze jako -ął.

Zapisywanie dat

1. Kropki stawiamy:

a) w datach zapisanymi w całości liczbami arabskimi.

2. Kropek nie stawiamy:

a) po cyfrach, jeśli nazwa miesiąca jest zapisana słownie.

b) po cyfrach rzymskich, których często używamy do zapisania miesiąca.

Małą literą piszemy:

a) przymiotniki pochodzące od nazw kontynentów, państw, regionów, miast

b) przymiotniki i spójniki wewnątrz tytułów czasopism

c) nazwy obrzędów, zabaw i zwyczajów

d) nazwy mieszkańców miast, osiedli, dzielnic, wsi

e) nazwy dni tygodnia

f) nazwy miesięcy

g) nazwy tańców

h) nazwy żołnierzy z różnych rodzajów wojska

Wielką literą piszemy:

a) na początku zdania

b) przy imionach i nazwiskach

c) nazwy własne

d) pierwszy wyraz w tytule książki

e) nazwy mieszkańców kontynentów, krajów

f) nazwy członków narodów, ras

g) nazwy krajów, miast i regionów

h) nazwy geograficzne

i) nazwy ulic

j) nazwy firm, marek

k) pseudonimy i przezwiska

l) nazwy dynastii

ł) nazwy świąt i dni świątecznych

m) nazwy imprez międzynarodowych lub krajowych

n) nazwy orderów i odznaczeń

o) imiona zwierząt

p) nazwy nadane drzewom

r) nazwy gór, rzek, mórz i jezior

s) imiona bogów

t) wyrazy wchodzące w skład tytułów czasopism

u) tytuły modlitw

w) nazwy planet, gwiazd i konstelacji

y) nazwy nagród

z) nazwy urzędów

ź) nazwy witryn i portali społecznościowych

Przeczenie nie pisownia

1. Łącznie z:

a) rzeczownikami

b) przymiotnikami w stopniu równym

c) przysłówkami pochodzącymi od przymiotników w stopniu równym

2. Rozdzielnie z:

a) czasownikami

b) przymiotnikami w stopniu wyższym i najwyższym

c) liczebnikami (wyjątek: niejeden w znaczeniu wielu)

d) przysłówkami niepochodzącymi od przymiotników

e) przysłówkami pochodzącymi od przymiotników w stopniu wyższym i najwyższym

Opracowane na podstawie podręcznika ,, Teraz Polski! ‘’

zasady ó 

1. Wymienia się na o, a, e

np. mój - moje, przyjaciółka - przyjaciele, wrócić - wracać

2. W zakończeniach rzeczowników : -ów, -ówka,  -ówna.

np. chłopców, złotówka, Politańczykiewiczówna.

wyjątki : skuwka, zasuwka, wsuwka
3. Na początku wyrazów: ów, ówdzie, ówczesny, ósmy

4. Na początku wyrazów -współ, -wspól, -spół 
np. współudział

zasady u 

1. W zakończeniach rzeczowników : -unek, -us, -usz, -ura, -ulec

np. rysunek, rebus, kapelusz, brawura, budulec

2. W zakończeniach czasowników : -uj, -uje, -ujemy, -ujcie, -ujący

np. maluje

3. Na początku wyrazu

np. Ula

wyjątki : ów, ówdzie, ówczesny, ósmy

4. Zawsze na końcu wyrazu

np. dziecku

5. W zakończeniach zdrobnień i zgrubień : -uchny, -uni, -usi, -utki, -unio, -unia, -uszek, -uszka, -uszko, -ulek, ulka, -uś, -usia

np. maluchny, tyciuni, malusi, cichutki
6. W dyftongach (dwugłoskach) au, eu 
np. auto, Europa

zasady rz 

1. Wymienia się na r

np. dobrze - dobro

2. Po spółgłoskach b, p, d, t, g, k, ch, j, w

np. brzmieć, przeprosić, drzwi, zatrzymać

3. Zazwyczaj w zakończeniach -arz, -erz rzeczowników w rodzaju męskim

4. W zakończeniach rzeczowników -mierz, -mistrz w rodzaju męskim

np. szermierz, burmistrz

zasady ż

1. Wymienia się na z, ź, s, g, h, dz

np. mażę - mazać, drużyna - druh, książka - księga

2. W zakończeniach rzeczowników -aż w rodzaju męskim wyrazów pochodzących z języków obcych

np. witraż

3. W zakończeniach niektórych rzeczowników -aż, -eż w rodzaju żeńskim

4. Po spółgłoskach l, ł, r, n

np. lżej, małże, rżysko, rewanż

wyjątki : wyrazy z cząstką pół-, współ-

np. współrządzić

zasady ch

1. Wymienia się na sz, s, ś 

np. ucho - uszy
Czechy - czeski
Stach - Staś

2. Po s

np. schłodzić

3. Na końcu

np. pech

wyjątek : druh
4. Prawie zawsze przed inną spółgłoską
np. chleb

zasady h

1. Wymienia się na g, ż, z

np. wahać się - waga, druh - drużyna, błahy - błazen

2. Na początku wyrazów zapożyczonych w cząstkach -hargio, -hekt/o/, -hiper, -hipo, -homo, hydr/o/
np. hipokryta
3. Po spółgłosce z 
np. zhardzieć
4. We wszystkich hałaśliwych wyrazach
np. huk